با گسترش روزافزون تکنولوژی و توسعه سنسورهای میکروالکترومکانیکی در کنار الگوریتم های تخمین پیشرفته کاربری این گونه سنسورها رشد چشمگیری یافته است. با این وجود، به خاطر خطای زیاد سنسورهای میکروالکترومکانیکی، ناوبری مبتنی بر این سنسورها نیازمند شناسایی خطاها و کالیبراسیون آن ها می باشد. از این رو، در این مقاله شناسایی خطا و کالیبراسیون تجربی سنسورهای اینرسی میکروالکترومکانیکی شتاب سنج و ژیروسکوپ مورد توجه قرار گرفته است. در این راستا، با طراحی و انجام تست هایی بر روی یک ماژول آردوینو، خطای تصادفی سنسورهای این ماژول به کمک روش آلن واریانس به عنوان مناسب ترین روش از دیدگاه سادگی پیاده سازی و قابل فهم بودن نتایج شناسایی شده است. سپس، پارامترهای خطا اعم از ضرایب مقیاس، بایاس و ضرایب عدم هم ترازی این سنسورها با استفاده از الگوریتم حداقل مربعات وزنی محاسبه شده است. آنگاه از تولید کره خطا برای صحت کالیبراسیون سنسور استفاده شده است.

قوانین رفتاری ویسکوالاستیک خطی، مانند هایپرالاستیسیته با سری­های پرونی به طور گسترده در نرم­افزارهای تجاری برای شبیه­سازی مواد پلیمری به کار گرفته می­شوند. اگرچه این مدل­ها، ممکن است برای مسائل کرنش کوچک عملکرد خوبی داشته باشند، اما در مورد مسائل کرنش بزرگ مانند چسب­های تهیه شده از مواد نرم، دقت کافی را ندارند. به منظور به دست آوردن داده­های تجربی برای چسب­های نرم، از حالت­های مختلف بارگذاری برشی مانند بارگذاری یکنواخت، خزش و آزمایش­های سیکلی کم­چرخه با استفاده از نمونه برش تک­لبه استفاده شد. این آزمایش­ها، روی یک نوع چسب­های شفاف نوری انجام شد. در ابتدا، محدوده اعتبار ویسکوالاستیک خطی تعیین شد که عدم توانایی این رویکرد در پیش­بینی دقیق کرنش­های بزرگ را آشکار ساخت. سپس، پارامترهای مدل سه شبکه­ای ویسکوپلاستیک تحت کرنش­های بزرگ کالیبره و به صورت تجربی انجام گرفت. رویه­های کالیبراسیون از تغییرات در حالت­های بارگذاری بهره بردند و بدین ترتیب دقت مدل­های رفتاری را افزایش دادند. برای کالیبراسیون، آزمایش بارگذاری-باربرداری کم­چرخه به دلیل فراهم سازی حجم زیادی از اطلاعات، به عنوان روشی مناسب و مقرون به صرفه برای پیش­بینی دقیق رفتار ماده توصیه می­شود. در نهایت، توانایی مدل اساسی مستخرج، با استفاده از یک بارگذاری چرخه­ای متفاوت مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی مقادیر تنش، اتلاف انرژی و کاهش انرژی ناشی از نرم شدن را به طور دقیق پیش­بینی می­کند.

در این پژوهش امکان پذیربودن اندازه گیری پارامترهای فشار کل، دبی و سرعت یک جریان پرانرژی از هوا در محدوده 0/7-0/6ماخ با استفاده از 6 نوع سنجشگر تجاری فشار مورد بررسی قرار گرفته است. به این منظور از یک نازل با سطح مقطع ثابت و شکل کاملاً حلقوی که روی یک موتور میکروتوربوجت نصب شده، استفاده شده است. مجموعه موتور و نازل با استفاده از یک سکوی آزمایش با امکان ثبت همزمان پارامترهای فشار کل، فشار استاتیک، دمای کل، دبی جریان، سرعت دوران و نیروی رانش مورد آزمایش قرار گرفته است. نتایج حاصل از سنجشگرهای ال شکل که برای چنین سرعت هایی کالیبره شده اند، نشان می دهند مقادیر فشار کل و سرعت به دست آمده برای جریان پرانرژیِ فوق مقادیری مشابه، نزدیک و در محدوده دقت مهندسی هستند. بیشترین اختلاف میان دبی اندازه گیری شده و دبی محاسباتی 9/1% و مربوط به پروب ال شکل با طول 68 و قطر خارجی 3میلی متر بوده و در مورد سایر پروب ها کمتر از 8% است. همچنین دبی ثبت شده توسط پروب میله ای 4/4% با دبی اندازه گیری شده اختلاف دارد و از این رو تفاوت واضحی بین دبی ثبت شده توسط پروب های ال شکل و میله ای وجود دارد. اندازه گیری های انجام شده اطلاعاتی مفید را از تغییر مشخصه های اصلی جریان در طول نازل حلقوی ارایه می دهند که مهم ترین آنها اُفت فشار سکون به میزان حدود %29 و اُفت دمای سکون به مقدار حدود C° 48 است.

در این مقاله، تاثیر دو پارامتر مهم در اندازه گیری سرعت با دستگاه بادسنج سیم داغ (HWA): یکی اثر تغییر دمای هوای جریان آزاد (دمای تونل باد) و دیگری اثر تغییر دما یا نسبت فراگرمایی حسگر بر منحنی مشخصه و کالیبراسیون حسگرهای سیم داغ و فیلم داغ مورد مطالعه تجربی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که با افزایش دمای تونل، ولتاژ بالای پل مدار وتستون در دستگاه HWA کاهش می یابد و نرخ کاهش آن به فیزیک حسگرها، سرعت سیال و نسبت فراگرمایی آزمایش بستگی دارد که معمولا در عمل برای تصحیح این اثر از ضرایب تصحیح دما استفاده می شود. همچنین نتایج بررسی اثر تغییر دمای حسگر نشان می دهد که منحنی های کالیبراسیون به دست آمده برای هر حسگر در نسبت های فراگرمایی متفاوت را می توان با اعمال ضریب تصحیح مناسبی بر هم منطبق کرد، به طوری که با داشتن منحنی کالیبراسیون یک حسگر در دو نسبت فراگرمایی متفاوت بتوان منحنی کالیبراسیون آن حسگر را برای هر نسبت فراگرمایی دلخواه دیگر بدون نیاز به آزمایش مجدد به دست آورد.

این پژوهش با هدف بررسی و اعتبار سنجی عوامل ایجاد کننده خطا در اجرای مدل MPSIAC در حوضه آبریز بختیاری (شمال شرق اندیمشک) و تعدیل مدل در بخش هایی از حوضه صورت گرفته است. بر این اساس میزان فرسایش و رسوب این حوضه با استفاده از مدل تجربی MPSIAC در محیط GIS برآورد شده و نتایج به دست آمده با مقادیر حاصل از ایستگاه های رسوب سنجی (تنگ پنج، زردفهره، قلیان و کاظم آباد) مورد مقایسه قرار گرفته است. نتایج حاصل از مدل MPSIAC، با مقدار رسوب اندازه گیری شده در ایستگاه تنگ پنج تفاوت قابل توجهی ندارد. در ایستگاه کاظم آباد اختلاف زیادی بین نتایج محاسبه شده و مشاهده شده وجود دارد. منابع احتمالی خطا شناسایی و عوامل درونی (در هر عامل) ایجاد کننده خطا بررسی شده اند. نهایتا با اعمال تصحیحاتی در منابع خطا (پوشش گیاهی)، نتایج مدل MPSIAC تا حد زیادی تعدیل شده و مورد کالیبراسیون قرار گرفته است. به منظور تعمیم نتایج این پژوهش، کالیبراسیون در دو حوضه مشابه قلیان و زردفهره بررسی شده است.